-1 به منظور جلوگیری از اخذ عوارض مضاعف، وصول عوارض مذکور صرفاً در ابتدای زنجیره تولید و واردات کالاهای آسیبرسان به سلامت از تولید کنندگان و وارد کنندگان کالاهای مذکور اخذ میشود. بدیهی است تمامی عرضه کنندگان خدمات آسیبرسان به سلامت مشمول پرداخت عوارض مذکور میباشند.
-3 تولید کنندگانی که اقدام به تولید کالاهای مشمول احکام یاد شده به صورت کارمزدی مینمایند، جزء اشخاص مشمول نبوده و صاحبان کالاهای مشمول مکلف به پرداخت عوارض مورد نظر میباشند.
-4 مالیات و عوارض ارزش افزوده متعلق به کالاهای مشمول جزء مأخذ محاسبه عوارض کالاها و خدمات آسیبرسان به سلامت نبوده و متقابلاً عوارض مذکور نیز جزء مأخذ محاسبه مالیات و عوارض ارزش افزوده نمیباشد. همچنین به استناد بند (۷) ماده (۱۴۸) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۹۴ و اصلاحات بعدی آن، به عنوان هزینه قابل قبول در حسابهای مالیاتی اشخاص مشمول با رعایت سایر مقررات قابل احتساب می باشد.
-5واحدهای تولیدی که کالاهای مشمول خود را صادر میکنند و یا وارد کنندگانی که کالاهای مشمول خود را مرجوع مینمایند به میزان کالاهای صادر شده یا مرجوع شده مشمول عوارض مورد نظر نمیباشند.
-6 وصول این عوارض در مرحله تولید و واردات بوده و به منظور جلوگیری از وصول عوارض مضاعف، اخذ آن در حلقه های بعدی فاقد موضوعیت است.
-7 اشخاص مشمول مکلفند عوارض سلامت را به مأخذ بهای فروش کالا و خدمت محاسبه و فرم اظهار و پرداخت را یک ماه پس از انقضای هر دوره مالیاتی تکمیل و مبلغ عوارض متعلقه را به حساب اعلامی واریز نمایند.
-9 مقتضی است اطلاعات وارد کنندگان و نوع کالای مشمول وارد شده در پایان هر دوره مالیاتی، توسط معاونت فناورهای مالیاتی از گمرک جمهوری اسلامی ایران، دریافت و در اختیار ادارات کل امور مالیاتی قرار گیرد.