-1 وزارتخانه ها و موسسات دولتی; 2- دستگاههایی که بودجه آنها وسیله دولت تأمین می شود.

-3 شهرداری ها. تبصره 1 - شرکت هایی که تمام یا قسمتی از سرمایه آنها متعلق به اشخاص و موسسه های مذکور در بندهای فوق باشد ، سهم درآمد یا سود آنها مشمول حکم این ماده نخواهد بود . حکم این تبصره مانع استفاده شرکت های مزبور از معافیت های مقرر در این قانون ، حسب مورد ، نیست. تبصره 2 - درآمدهای حاصل از فعالیت های اقتصادی از قبیل فعالیت های صنعتی ، معدنی ، تجاری ، خدماتی و سایر فعالیت های تولیدی برای اشخاص موضوع این ماده ، که به نحوی غیر از طریق شرکت نیز تحصیل می شود ، در هر مورد به طور جداگانه به نرخ مذکور در ماده ( 105 ) این قانون مشمول مالیات خواهد بود . مسوولان اداره امور در این گونه موارد نسبت به سهم فعالیت مذکور مکلف به انجام دادن تکالیف مربوط طبق مقررات این قانون خواهند بود . در غیر این صورت نسبت به پرداخت مالیات متعلق با مودی مسوولیت تضامنی خواهند داشت. تبصره 3 - معافیت مالیاتی این ماده برای مواردی که از طرف حضرت امام خمینی ( ره ) یا مقام معظم رهبری دارای مجوز می باشند براساس نظر مقام معظم رهبری است.

مواد ( 3 ) تا ( 16 ) قانون حذف می شود.

ماده ( 20 ) به شرح زیر اصلاح و تبصره های ذیل آن حذف می شود : ماده 20 - نرخ مالیات بر ارث نسبت به سهم الارث به شرح زیر است : شرح طبقه اول طبقه دوم طبقه سوم تا مبلغ 50000000 5 15 35 تا مبلغ 200000000 نسبت به مازاد 50000000 15 25 45 تا مبلغ 500000000 ریال نسبت به مازاد 200000000 ریال 25 35 55 نسبت به مازاد 500000000 ریال 35 45 65 از سهم الارث هریک از وراث طبقه اول مبلغ سی میلیون ( 30000000 ) ریال به عنوان معافیت کسر و مازاد به نرخ های مذکور مشمول مالیات می باشد . معافیت مذکور برای هر یک از وراث طبقه اول که کمتر از بیست سال سن داشته یا محجور یا معلول از کار افتاده باشند مبلغ پنجاه میلیون ( 50000000 ) ریال خواهد بود.

ماده ( 21 ) به شرح زیر اصلاح می شود : ماده 21 - اموالی که جزء ماترک متوفی باشد و تا یک سال پس از قطعیت مالیات و غیرقابل رسیدگی بودن پرونده امر در مراجع مالیاتی طبق قوانین یا احکام خاص مالکیت آنها سلب و یا به موجب گواهی سازمان ذی ربط بلاعوض در اختیار وزارتخانه ها ، موسسه های دولتی ، شهرداری ها ، نهادهای انقلاب اسلامی یا شرکت هایی که صددرصد ( 100 ٪ ) سهام آنها متعلق به دولت باشد قرار گیرد ، از شمول مالیات بر ارث خارج و در صورتی که بابت سلب مالکیت عوضی داده شود ارزش آن عوض یا اموال سلب مالکیت شده هر کدام کمتر است جزء اموال مشمول مالیات بر ارث محسوب و در هر حال چنانچه مالیاتی اضافه پرداخت شده باشد مسترد خواهد شد . حکم این ماده در مواردی که وراث تمام یا قسمتی از اموال را که جزء ماترک باشد به طور رایگان به یکی از اشخاص مذکور در ماده ( 2 ) این قانون واگذار کنند نیز جاری است.

ماده ( 24 ) در موارد زیر اصلاح می شود:

ماده (28) و تبصره آن در موارد زیر اصلاح می گردد:

ماده (30) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود:

ماده (32) و تبصره (2) آن به شرح ذیل اصلاح می گردد:

در ماده (36) پس از عبارت « آن را به وراث » عبارت « یا وصی حسب مورد » اضافه می شود

ماده (37) به شرح زیر اصلاح می شود:

-1 پس از عبارت « مربوط به بدهی متوفی » عبارت « یا عدم تعلق دارایی به وی » اضافه می گردد.

-2 عبارت « حوزه مالیاتی » به عبارت « اداره امور مالیاتی » اصلاح می شود.

ماده (42) به شرح زیر اصلاح می شود:

-1 عبارت « یا واحدهای کشاورزی » پس از عبارت « کارگاه تولیدی » اضافه می شود.

-2 عبارت « سازمان امور مالیاتی کشور » جایگزین عبارت « وزارت امور اقتصادی و دارائی» می شود.

ماده (44) به شرح زیر اصلاح می شود : از هر برگ چک که از طرف بانک ها چاپ می شود در موقع چاپ دویست (200) ریال حق تمبر اخذ می شود.

در ماده (45) عبارت « پنج در هزار » به عبارت « سه در هزار » اصلاح می شود .

ماده (46) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره ذیل آن الحاق می گردد: در ماده (46) عبارت « یکصد (100) ریال » به عبارت « پنج هزار (5000) ریال و بارنامه زمینی و صورت وضعیت مسافری یک هزار (1000) ریال » اصلاح می گردد . همچنین عبارت « موسسه های حمل و نقل مسوول تنظیم دقیق بارنامه هستند و باید هویت و نشانی صحیح صاحب کالا و سایر اطلاعات مربوط را در آن درج نمایند و نسخ کافی اوراق مذکور را حداقل تا پنج سال از تاریخ صدور نگاهداری کنند » به آخر این ماده اضافه می شود. تبصره - از اوراق و مدارک زیر به شرح مقرر در این تبصره حق تمبر اخذ می شود:

-1 از کارت معافیت هریک از مشمولان که به انحای مختلف از انجام دادن خدمت وظیفه معاف می شوند ، بابت صدور کارت معافیت مذکور ، مبلغ ده هزار (10000) ریال .

-2 از هرگونه گواهینامه رانندگی بین المللی مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال .

-3 از هر پلاک ترانزیت انواع خودرو و همچنین از شماره گذاری هر وسیله نقلیه که به صورت موقت وارد کشور می شود مبلغ دویست هزار (200000) ریال .

-4 از گواهینامه رانندگی انواع خودرو به ازای هر سال مدت اعتبار مبلغ یک هزار (1000) ریال .

-5 از کارنامه و گواهینامه دانش آموزان دوره ابتدایی ، راهنمایی و متوسطه مبلغ یک هزار (1000) ریال .

-6 از دانشنامه و گواهی دانشنامه کاردانی ، کارشناسی ، کارشناسی ارشد ، دکترا و بالاتر مبلغ ده هزار (10000) ریال .

-7 از گواهی ارزش تحصیلی دوره های ابتدایی ، راهنمایی و متوسطه خارجی مبلغ بیست هزار (20000) ریال.

-8 از گواهی ارزش تحصیلی دوره های فنی و حرفه ای و دانشگاهی خارجی مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال .

-9 از پروانه مامایی یا مدرک تحصیلی دوره کاردانی و دندانپزشکی تجربی مبلغ بیست هزار (20000) ریال .

-10 از پروانه مشاغل پزشکی ، دندانپزشکی ، پیراپزشکی ، دامپزشکی و داروسازی مبلغ یکصد هزار (100000) ریال .

-11 از جواز تأسیس ، کارت شناسایی واحدهای تولیدی و معدنی ، کارت بازرگانی ، پروانه وکالت و کارشناسی و سایر پروانه های کسب و کار ، بابت صدور مبلغ یکصد هزار (100000) ریال و بابت تجدید آنها مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال.

در ماده (47) عبارت « پنجاه (50) ریال » به عبارت « ده هزار (10000) ریال » اصلاح می شود.

ماده (48) و تبصره (1) آن به شرح زیر اصلاح و تبصره های (2) و (3) حذف می گردد: ماده 48 - سهام و سهم الشرکه کلیه شرکتهای ایرانی موضوع قانون تجارت به استثنای شرکت های تعاونی براساس ارزش اسمی سهام یا سهم الشرکه به قرار دو در هزار مشمول حق تمبر خواهد بود. کسور صد (100) ریال هم صد (100) ریال محسوب می شود. تبصره - حق تمبر سهام و سهم الشرکه شرکت ها باید ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قانونی شرکت و در مورد افزایش سرمایه و سهام اضافی از تاریخ ثبت افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت ها از طریق ابطال تمبر پرداخت شود . افزایش سرمایه در مورد شرکت هایی که قبلا سرمایه خود را کاهش داده اند تا میزانی که حق تمبر آن پرداخت شده است مشمول حق تمبر مجدد نخواهد بود.

تبصره ذیل ماده ( 52 ) حذف می شود.

تبصره های (1) ، (2) ، (9) و (10) ماده (53) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به عنوان تبصره (11) به آن الحاق می گردد:

تبصره ذیل ماده (54) به عنوان تبصره (1) به شرح زیر اصلاح و تبصره (2) به شرح زیر به آن الحاق می گردد: تبصره 1 - ارزش اجاری مستغلات در مواردی که باید براساس اجاره بهای املاک مشابه تقویم گردد به وسیله اداره امور مالیاتی که ملک در محدوده آن واقع است تعیین خواهد شد . تبصره 2 - از ابتدای سال 1382 ، مأخذ محاسبه درآمد مشمول مالیات اجاره املاک ، ارزش اجاری خواهد بود که توسط کمیسیون تقویم املاک موضوع ماده (64) این قانون برای محدوده شهرها و روستاها و براساس هر مترمربع تعیین خواهد شد.

ماده (56) حذف می شود.

ماده (57) به شرح زیر اصلاح و تبصره (3) ذیل آن حذف می شود.

-1 عبارت « یکصد و بیست و پنج هزار (125000) ریال از درآمد مشمول مالیات ماهانه » حذف و عبارت « میزان معافیت مالیاتی درآمد حقوق موضوع ماده (84) این قانون از درآمد مشمول مالیات سالانه » جانشین آن می شود.

-2 عبارت « حوزه مالیاتی » به عبارت « اداره امور مالیاتی » اصلاح می شود.

ماده (58) حذف می شود.

ماده (59) و تبصره های ذیل آن حذف و متن زیر و تبصره های آن جایگزین می شود : ماده 59 - نقل و انتقال قطعی املاک به ماخذ ارزش معاملاتی و به نرخ پنج در صد (5٪) و همچنین انتقال حق واگذاری محل به مأخذ وجوه دریافتی مالک یا صاحب حق و به نرخ دو درصد(2٪) در تاریخ انتقال از طرف مالکان عین یا صاحبان حق مشمول مالیات می باشد. تبصره 1 - چنانچه برای مورد معامله ارزش معاملاتی تعیین نشده باشد ، ارزش معاملاتی نزدیکترین محل مشابه مبنای محاسبه مالیات خواهد بود. تبصره 2 - حق واگذاری محل از نظر این قانون عبارت است از حق کسب یا پیشه یا حق تصرف محل یا حقوق ناشی از موقعیت تجاری محل.

ماده (64) و تبصره (1) ذیل آن در موارد زیر اصلاح می شود:

-1 عبارت « شش عضو » به عبارت « هفت عضو » اصلاح می شود.

-2 عبارت « وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی » به عبارت « سازمان امور مالیاتی کشور و وزارتخانه های » اصلاح می شود.

-3 واژه « کشاورزی » به عبارت « جهاد کشاورزی » اصلاح می شود.

-4 عبارت « ادارات امور اقتصادی و دارایی » به عبارت « ادارات امور مالیاتی » اصلاح می شود.

-5 عبارت « دو نفر » به عبارت « سه نفر » اصلاح می شود.

-6 عبارت « وزارت امور اقتصادی و دارایی » به عبارت « سازمان امور مالیاتی کشور » و عبارت « امور اقتصادی و دارایی » به عبارت « اداره امور مالیاتی » و عبارت « وزارت مزبور » به عبارت « سازمان مزبور » اصلاح می شود.

-7 عبارت « جلسات کمیسیون با حضور کلیه اعضاء رسمیت می یابد و تصمیمات متخذه با دو سوم آرا معتبر است » به عبارت « جلسات کمیسیون با حضور حداقل پنج نفر که سه نفر آنها عضو دولت باشند رسمیت می یابد و تصمیمات متخذه با رأی موافق چهار نفر معتبر است » اصلاح می شود.

-8 در تبصره (1) ذیل ماده عبارت « وزارت امور اقتصادی و دارایی » به عبارت « سازمان امور مالیاتی کشور » و عبارت « وزارت مزبور » به عبارت « سازمان مزبور » اصلاح می شود.

ماده (66) به شرح زیر اصلاح می شود:

-1 عبارت « یا حقوق ناشی از آن » حذف می شود.

-2 عبارت « یا ارزش معاملاتی حق واگذاری محل تا آخر » حذف و عبارت « باشد در محاسبه مالیات موضوع ماده (59) این قانون بهای مذکور در سند بجای ارزش معاملاتی هنگام انتقال حسب مورد ملاک عمل قرار خواهد گرفت » جایگزین می گردد.

در ماده (67) عبارت « تا دو ماه » به عبارت « تا شش ماه » اصلاح می شود.

در ماده (71) عبارت « که تاریخ خاتمه آن قبل از تصویب این قانون بوده باشد » حذف می شود.

ماده (77) به شرح زیر اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می گردد: ماده 77 - اولین نقل و انتقال قطعی ساختمان های نوساز اعم از مسکونی و غیره که بیش از دو سال از تاریخ صدور گواهی پایان کار آنها نگذشته باشد ، علاوه بر مالیات نقل و انتقال قطعی موضوع ماده (59) این قانون مشمول مالیات مقطوع به نرخ ده درصد (10٪) به مأخذ ارزش معاملاتی اعیانی مورد انتقال خواهند بود . اشخاص حقیقی یا حقوقی ، مشمول مالیات دیگری از بابت درآمد حاصل از ساخت و فروش موضوع این ماده نخواهند بود.

در ماده (81) عبارت « به موقع تهیه » به عبارت « حداکثر تا آخر برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران » اصلاح می شود.

ماده (84) به شرح زیر اصلاح و تبصره های (1) و (2) ذیل آن حذف می شود: در ماده (84) عبارت « شصت برابر » به عبارت « یکصد و پنجاه برابر » اصلاح می شود.

ماده (85) به شرح زیر اصلاح می شود : ماده 85 - نرخ مالیات بر درآمد حقوق در مورد کارکنان مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 13 /6 /1370 پس از کسر معافیت های مقرر در این قانون به نرخ مقطوع ده درصد (10٪) و در مورد سایر حقوق بگیران نیز پس از کسر معافیت های مقرر در این قانون تا مبلغ چهل و دو میلیون (42000000) ریال به نرخ ده درصد (10٪) و نسبت به مازاد آن به نرخ های مقرر در ماده (131) این قانون خواهد بود.

ماده (86) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به آن الحاق می گردد : ماده 86 - پرداخت کنندگان حقوق هنگام هر پرداخت یا تخصیص آن مکلفند مالیات متعلق را طبق مقررات ماده (85) این قانون محاسبه و کسر و ظرف سی روز ضمن تسلیم فهرستی متضمن نام و نشانی دریافت کنندگان حقوق و میزان آن به اداره امور مالیاتی محل پرداخت و در ماه های بعد فقط تغییرات را صورت دهند. تبصره - پرداخت هایی که از طرف غیر از پرداخت کنندگان مقرری مزد و حقوق اصلی به عمل می آید پرداخت کنندگان این قبیل وجوه مکلفند هنگام هر پرداخت مالیات متعلق را بدون رعایت معافیت موضوع ماده (84) این قانون به نرخ های مقرر در ماده (85) این قانون محاسبه و کسر و ظرف سی روز با صورتی حاوی نام و نشانی دریافت کنندگان و میزان آن به اداره امور مالیاتی محل پرداخت کنند.

در ماده ( 89 ) بعد از عبارت « مفاصاحساب مالیاتی » عبارت « یا تعهد کتبی کارفرمای اشخاص حقوقی ایرانی طرف قرارداد با کارفرمای اتباع خارجی یا اشخاص حقوقی ثالث ایرانی » اضافه می شود.

متن زیر جانشین متن ماده (90) می گردد : ماده 90 - در مواردی که پرداخت کنندگان حقوق ، مالیات متعلق را در موعد مقرر نپردازند یا کمتر از میزان واقعی پرداخت نمایند ، اداره امور مالیاتی محل اشتغال حقوق بگیر ، یا در مورد مشمولان تبصره ماده (82) این قانون ، اداره امور مالیاتی محل پرداخت کننده حقوق مکلف است مالیات متعلق را به انضمام جرایم موضوع این قانون محاسبه و از پرداخت کنندگان حقوق که در حکم مودی می باشند به موجب برگ تشخیص با رعایت مهلت مقرر در ماده (157) این قانون مطالبه کند . حکم این ماده نسبت به مشمولان ماده (88) این قانون نیز جاری خواهد بود.

ماده (91) در موارد زیر اصلاح می شود:

ماده (92) به شرح زیر اصلاح می شود: پنجاه درصد (50٪) مالیات حقوق کارکنان شاغل در مناطق کمتر توسعه یافته طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور بخشوده می شود.

در تبصره ماده (93) عبارت « یا صاحب سرمایه » به بعد از واژه « (مضارب) » اضافه می شود.

در ماده (94) عبارت « که دارای دفاتر قانونی هستند » حذف می شود.

ماده (95) و تبصره های آن حذف و متن زیر به عنوان ماده (95) و تبصره های (1) و (2) ذیل آن جایگزین می گردد: ماده 95 - صاحبان مشاغل موضوع این فصل مکلفند اسناد و مدارک مثبته کافی برای تشخیص درآمد مشمول مالیات خود نگاهداری کنند . صاحبان مشاغل از لحاظ تشخیص درآمد مشمول مالیات به گروه های زیر تقسیم می شوند: الف - صاحبان مشاغلی که به موجب این قانون مکلف به ثبت فعالیت های شغلی خود در دفاتر روزنامه و کل موضوع قانون تجارت هستند و باید دفاتر و اسناد و مدارک مربوط را با رعایت اصول و موازین و استانداردهای پذیرفته شده حسابداری نگاهداری کنند. ب - صاحبان مشاغلی که بر حسب این قانون مکلف به ثبت فعالیت های شغلی خود در دفاتر درآمد و هزینه می باشند . نمونه های دفاتر مذکور توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می گردد و در دسترس قرار می گیرد. ج - صاحبان مشاغلی که مشمول مقررات بندهای (الف) و (ب) فوق نیستند مکلفند صورت خلاصه وضعیت درآمد و هزینه خود را طبق ضوابط و نمونه های تعیین شده از طرف سازمان امور مالیاتی کشور نگاهداری کنند. تبصره 1 - سازمان امور مالیاتی کشور در صورت تشخیص ضرورت تاپایان دی ماه هر سال فهرست مشاغل افزوده شده به بندهای (الف) و (ب) ماده (96) و مشمول از آغاز سال بعد را تهیه و از طریق تشکل های صنفی و درج آگهی در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار به مودیان اعلام می دارد. تبصره 2 - آیین نامه مربوط به روش های نگهداری دفاتر و اسناد و مدارک و نحوه ثبت وقایع مالی و چگونگی تنظیم صورت های مالی نهایی براساس نوع فعالیت و همچنین رعایت اصول و موازین و استانداردهای پذیرفته شده حسابداری توسط سازمان امور مالیاتی کشور با کسب نظر از جامعه حسابداران رسمی تهیه و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید.

ماده (96) و تبصره های (1) و (3) آن به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 96 - الف - صاحبان مشاغل موضوع بند (الف) ماده (95) این قانون عبارتند از:

-1 دارندگان کارت بازرگانی و کلیه واردکنندگان و صادرکنندگان.

-2 صاحبان کارخانه ها و واحدهای تولیدی که برای آنها جواز تأسیس و پروانه بهره برداری از وزارتخانه ذی ربط صادر شده یا می شود.

-3 بهره برداران معادن.

-4 صاحبان موسسات حسابرسی ، حسابداری و دفترداری ، خدمات مالی و ارائه دهندگان خدمات مدیریتی ، مشاوره ای ، انفورماتیک ، رایانه ای اعم از سخت افزاری و نرم افزاری و طراحی سیستم.

-5 صاحبان مراکز آموزشی و پرورشی ، آموزشگاه های آزاد ، مدارس غیر انتفاعی ، دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی.

-6 صاحبان بیمارستان ها ، زایشگاه ها ، آسایشگاه ها ، درمانگاه ها و خانه های سالمندان.

-7 صاحبان متل ها و هتل های سه ستاره و بالاتر.

-8 بنکداران ، عمده فروش ها ، فروشگاه های بزرگ ، واسطه های مالی ، نمایندگان توزیع کالاهای داخلی و وارداتی و صاحبان انبارها.

-9 نمایندگان موسسه های تجاری و صنعتی ، اعم از داخلی و خارجی.

-10 صاحبان موسسات حمل و نقل موتوری ، زمینی ، دریایی و هوایی اعم از مسافری یا باربری.

-11 صاحبان موسسات مهندسی و مهندسی مشاور.

-12 صاحبان موسسات تبلیغاتی و بازاریابی. ب - صاحبان مشاغل موضوع بند (ب) ماده (95) این قانون عبارتند از:

-1 صاحبان کارگاه های صنعتی.

-2 صاحبان مشاغل ساختمانی ، تأسیسات فنی و صنعتی ، نقشه کشی ، نقشه برداری ، محاسبات فنی و نظارت.

-3 چاپخانه داران ، لیتوگراف ها ، صحاف ها ، ارائه دهندگان خدمات چاپ و گرافیست ها.

-4 صاحبان مراکز ارتباطات رایانه ای.

-5 وکلا ، کارشناسان ، مترجمان رسمی دادگستری ، مشاوران حقوقی ، حسابداران رسمی و اعضای سازمان های نظام مهندسی.

-6 محققان ، پژوهشگران و کارشناسان آزاد که به تهیه و ارائه طرح های تحقیقاتی اشتغال دارند.

-7 دلالان ، حق العمل کاران و کارگزاران.

-8 صاحبان مراکز فرهنگی - هنری ، فرهنگ سراها ، کانون های حرفه ای و انجمن های صنفی و تخصصی.

-9 صاحبان سینماها ، تماشاخانه ها و مکان های تفریحی و ورزشی.

-10 صاحبان مشاغل فیلم برداری ، دوبلاژ ، مونتاژ و سایر خدمات سینمایی.

-11 پزشکان و دندانپزشکان که دارای مطب هستند و دامپزشکان که به حرفه دامپزشکی اشتغال دارند.

-12 صاحبان آزمایشگاه ها ، رادیولوژی ها ، فیزیوتراپی ها ، سونوگرافی ها ، الکترو انسفالوگرافی ها ، سی تی اسکن ها ، سالن های زیبایی و دیگر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی طبی و غیر طبی.

-13 صاحبان میهمان سراها ، میهمان پذیرها و مسافرخانه ها.

-14 صاحبان تالارهای پذیرایی ، رستوران ها ، تهیه کنندگان غذاهای آماده ، ارایه دهندگان خدمات پذیرایی و کرایه دهندگان ظروف.

-15 صاحبان دفاتر اسناد رسمی.

-16 صاحبان تعمیرگاه های مجاز و اتوسرویس ها.

-17 صاحبان نمایشگاه ها و فروشگاه های اتومبیل و بنگاه های معاملات املاک و آژانس های کرایه اتومبیل.

-18 سازندگان و فروشندگان طلا و جواهر.

-19 عاملان فروش و فروشندگان آهن آلات. تبصره 1 - سازمان امور مالیاتی کشور در صورت تشخیص ضرورت می تواند هریک از مشمولان بند ( ب ) این ماده را به رعایت مقررات موضوع بند ( الف ) این ماده ملزم نماید مشروط بر آنکه مراتب کتبا تا پایان دی ماه هر سال به مودیان فوق ابلاغ گردد . مودیان اخیرالذکر از اول سال بعد مکلف به اجرای آن می باشند. تبصره 3 - مشمولان این ماده که در محل شغل خود دارای فعالیت های شغلی دیگر موضوع این فصل می باشند مکلفند برای کلیه فعالیت های شغلی خود طبق مقررات این قانون عمل کنند.

ماده (97) و تبصره آن در موارد زیر اصلاح می شود:

ماده (98) به شرح زیر اصلاح می شود: در متن ماده عبارت « مأمور تشخیص » به عبارت « اداره امور مالیاتی » اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می گردد.

ماده (100) و تبصره های آن به شرح زیر اصلاح می شود:

ماده (101) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 101 - درآمد سالانه مشمول مالیات مودیان موضوع این فصل که اظهارنامه مالیاتی خود را طبق مقررات این فصل در موعد مقرر تسلیم کرده اند تا میزان معافیت موضوع ماده (84) این قانون از پرداخت مالیات معاف و مازاد آن به نرخ های مذکور در ماده (131) این قانون مشمول مالیات خواهد بود . شرط تسلیم اظهارنامه برای استفاده از معافیت فوق نسبت به عملکرد سال 1382 به بعد جاری است.

در بند (د) ماده (103) ارقام « یک میلیون (1000000) ریال » به « ده میلیون ( 10000000) ریال » و « سه میلیون (3000000) ریال » به « سی میلیون (30000000) ریال » و در تبصره های (2) و (4) ذیل ماده عبارت « حوزه مالیاتی » به عبارت « اداره امور مالیاتی » اصلاح می شود.

ماده (104) و تبصره های آن به شرح زیر اصلاح می شود:

ماده (105) و تبصره های آن به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 105 - جمع درآمد شرکت ها و درآمد ناشی از فعالیت های انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلف در ایران یا خارج از ایران تحصیل می شود ، پس از وضع زیان های حاصل از منابع غیرمعاف و کسر معافیت های مقرر به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ای می باشد ، مشمول مالیات به نرخ بیست و پنج درصد (25٪) خواهند بود. تبصره 1 - در مورد اشخاص حقوقی ایرانی غیر تجاری که به منظور تقسیم سود تاسیس نشده اند ، در صورتی که دارای فعالیت انتفاعی باشند ، از ماخذ کل درآمد مشمول مالیات فعالیت انتفاعی آنها مالیات به نرخ مقرر در این ماده وصول می شود. تبصره 2 - اشخاص حقوقی خارجی و موسسات مقیم خارج از ایران به استثنای مشمولان تبصره (5) ماده (109) و ماده (113) این قانون از مأخذ کل درآمد مشمول مالیاتی که از بهره برداری سرمایه در ایران یا از فعالیت هایی که مستقیما یا به وسیله نمایندگی از قبیل شعبه ، نماینده ، کارگزار و امثال آن در ایران انجام می دهند یا از واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود ، انتقال دانش فنی ، دادن تعلیمات ، کمک های فنی یا واگذاری فیلم های سینمایی از ایران تحصیل می کنند به نرخ مذکور در این ماده مشمول مالیات خواهند بود . نمایندگان اشخاص و موسسات مذکور در ایران نسبت به درآمدهایی که به هر عنوان به حساب خود تحصیل می کنند طبق مقررات مربوط به این قانون مشمول مالیات می باشند. تبصره 3 - در موقع احتساب مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی اعم از ایرانی یا خارجی ، مالیات هایی که قبلا پرداخت شده است با رعایت مقررات مربوط از مالیات متعلق کسر خواهد شد و اضافه پرداختی از این بابت قابل استرداد است. تبصره 4 - اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی نسبت به سود سهام یا سهام الشرکه دریافتی از شرکت های سرمایه پذیر مشمول مالیات دیگری نخواهند بود. تبصره 5 - در مواردی که به موجب قوانین مصوب وجوهی تحت عناوین دیگری غیر از مالیات بر درآمد از مأخذ درآمد مشمول مالیات اشخاص قابل وصول باشد ، مالیات اشخاص پس از کسر وجوه مزبور به نرخ مقرر مربوط محاسبه خواهد شد.

در ماده (106) عبارت « طبق مقررات مواد (94) و (95) » به عبارت « طبق مقررات ماده (94) و بند (الف) ماده (95) » اصلاح می گردد.

ماده (107) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 107 - درآمد مشمول مالیات اشخاص حقوقی خارجی و موسسات مقیم خارج از ایران به شرح زیر تشخیص می گردد: الف - در مورد پیمانکاری در ایران نسبت به عملیات هر نوع کار ساختمانی ، تأسیسات فنی و تأسیساتی شامل تهیه و نصب موارد مذکور ، و نیز حمل ونقل و عملیات تهیه طرح ساختمانها و تأسیسات ، نقشه برداری ، نقشه کشی ، نظارت و محاسبات فنی ، دادن تعلیمات و کمکهای فنی ، انتقال دانش فنی و سایر خدمات در تمام موارد به مأخذ دوازده درصد (12٪) کل دریافتی سالانه. ب - بابت واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود از ایران و واگذاری فیلمهای سینمایی ، که به عنوان بها یا حق نمایش یا هر عنوان دیگر عاید آنها می شود ، به مأخذ بیست درصد (20٪) تا چهل درصد (40٪) مجموع وجوهی که ظرف یک سال مالیاتی عاید آنها می گردد ، می باشد . ضریب تعیین درآمد مشمول مالیات هر یک از موارد مذکور در این بند بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران تعیین می شود. پرداخت کنندگان وجوه مزبور و همچنین پرداخت کنندگان وجوه مذکور در بند (الف) این ماده مکلفند در هر پرداخت مالیات متعلق را با توجه به مبالغی که از اول سال تا آن تاریخ پرداخت کرده اند کسر و ظرف مدت ده روز به اداره امور مالیاتی محل اقامت خود پرداخت کنند . در غیر این صورت دریافت کنندگان متضامنا مشمول پرداخت اصل مالیات و متعلقات آن خواهند بود. ج - در مورد بهره برداری از سرمایه و سایر فعالیت هایی که اشخاص حقوقی و موسسات مزبور به وسیله نمایندگی از قبیل شعبه ، نماینده ، کارگزار و امثال آنها در ایران انجام می دهند طبق مقررات ماده (106) این قانون. تبصره 1 - در مواردی که تمام یا قسمتی از عملیات پیمانکاری موضوع بندهای (الف) و (ب) این ماده به اشخاص حقوقی پیمانکار ایرانی واگذار می گردد ، پرداخت کننده وجه باید از هر پرداخت به پیمانکاران ایرانی دو و نیم درصد (5 /2٪) به عنوان مالیات علی الحساب آنها کسر و ظرف سی روز از تاریخ پرداخت به حساب تعیین شده از طرف سازمان امور مالیاتی کشور واریز کند. تبصره 2 - در مورد عملیات پیمانکاری موضوع بند (الف) این ماده در صورتی که کارفرما ، وزارتخانه ها ، موسسات و شرکت های دولتی یا شهرداریها باشند ، آن قسمت از مبلغ قرارداد که از طریق خرید داخلی یا خارجی به مصرف خرید لوازم و تجهیزات می رسد مشروط بر آنکه در قرارداد یا اصلاحات و الحاقات بعدی آن مبالغ لوازم و تجهیزات به طور جدا از سایر اقلام قرارداد درج شده باشد از پرداخت مالیات معاف خواهد بود. تبصره 3 - شعب و نمایندگی های شرکتها و بانکهای خارجی در ایران که بدون داشتن حق انجام دادن معامله به امر بازاریابی و جمع آوری اطلاعات اقتصادی در ایران برای شرکت مادر اشتغال دارند و برای جبران مخارج خود از شرکت مادر وجوهی دریافت می کنند نسبت به آن مشمول مالیات بر درآمد نخواهند بود. تبصره 4 - در مواردی که پیمانکاران خارجی تمام یا قسمتی از پیمانکاری موضوع بند (الف) این ماده را به پیمانکاران دست دوم اشخاص حقوقی ایرانی واگذار کنند معادل آن مبلغ از لوازم و تجهیزات مذکور در قرارداد دست اول که توسط پیمانکار دست دوم خریداری می گردد از دریافتی پیمانکار دست اول از پرداخت مالیات بر درآمد معاف خواهد بود. تبصره 5 - درآمد مشمول مالیات فعالیت های موضوع بند (الف) ماده (107) این قانون که قرارداد پیمانکاری آنها از ابتدای سال 1382 و به بعد منعقد می گردد طبق مقررات ماده (106) این قانون تشخیص می گردد . حکم این تبصره نسبت به ادامه فعالیت های موضوع قراردادهای پیمانکاری که تاریخ انعقاد آنها قبل از سال 1382 بوده است ، جاری نخواهد بود.

ماده (108) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 108 - اندوخته هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجراء شدن این اصلاحیه پرداخت نشده در صورت انتقال به حساب سرمایه مشمول مالیات نخواهد بود ، لیکن در صورت تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا کاهش سرمایه معادل اندوخته اضافه شده به حساب سرمایه ، به درآمد مشمول مالیات سال تقسیم یا انتقال یا کاهش سرمایه اضافه می شود . این حکم شامل اندوخته های سود ناشی از فعالیت های معاف موسسه در دوران معافیت و اندوخته موضوع ماده (138) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 3 /12 /1366 و اصلاحیه های بعدی آن تا تاریخ تصویب این اصلاحیه پس از احراز شرایط مربوط تا آن تاریخ نخواهد بود. اندوخته هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجرا شدن این اصلاحیه وصول گردیده در صورت تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا سرمایه یا انحلال مشمول مالیات دیگری نخواهد بود.

ماده (110) و تبصره های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود:

-1 در متن ماده عبارت « دفاتر قانونی » به عبارت « دفاتر و اسناد و مدارک » اصلاح می گردد.

-2 عبارت « حوزه ای که اقامتگاه » به عبارت « اداره امور مالیاتی که محل فعالیت اصلی » اصلاح می گردد.

-3 پاراگراف « در صورتی که . . . » الی آخر حذف می شود.

-4 تبصره (1) ذیل ماده حذف و تبصره (2) به تبصره تبدیل می شود.

ماده (111) و تبصره ذیل آن حذف و متن زیر جایگزین می گردد: ماده 111 - شرکت هایی که با تأسیس شرکت جدید یا با حفظ شخصیت حقوقی یک شرکت ، در هم ادغام یا ترکیب می شوند از لحاظ مالیاتی مشمول مقررات زیر می باشند : الف - تأسیس شرکت جدید یا افزایش سرمایه شرکت موجود تا سقف مجموع سرمایه های ثبت شده شرکت های ادغام یا ترکیب شده از پرداخت دو در هزار حق تمبر موضوع ماده (48) این قانون معاف است. ب - انتقال دارایی های شرکت های ادغام یا ترکیب شده به شرکت جدید یا شرکت موجود حسب مورد به ارزش دفتری مشمول مالیات مقرر در این قانون نخواهد بود. ج - عملیات شرکت های ادغام یا ترکیب شده در شرکت جدید یا شرکت موجود مشمول مالیات دوره انحلال موضوع بخش مالیات بر درآمد این قانون نخواهد بود. د - استهلاک دارایی های منتقل شده به شرکت جدید یا شرکت موجود باید براساس روال قبل از ادغام یا ترکیب ادامه یابد. هـ - هرگاه در نتیجه ادغام یا ترکیب ، درآمدی به هر یک از سهامداران در شرکت های ادغام یا ترکیب شده تعلق گیرد طبق مقررات مربوط مشمول مالیات خواهد بود. و - کلیه تعهدات و تکالیف مالیاتی شرکت های ادغام یا ترکیب شده به عهده شرکت جدید یا موجود حسب مورد می باشد. ز - آیین نامه اجرایی این ماده حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این اصلاحیه به پیشنهاد مشترک وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی و صنایع و معادن به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

متن ماده (115) به شرح ذیل اصلاح و تبصره ذیل آن به تبصره (1) تبدیل و تبصره های (2) و (3) به شرح زیر به آن الحاق می گردد:

-1 در متن ماده (115) و در قسمت اخیر آن واژه « ذخیره هایی » حذف و عبارت « اندوخته ها و مانده سودهایی » جانشین می گردد. تبصره 2 - چنانچه در بین دارایی های شخص حقوقی که منحل می شود ، دارایی یا دارایی های موضوع فصل اول باب سوم این قانون و سهام یا سهم الشرکه یا حق تقدم سهام شرکت ها وجود داشته باشد و این دارایی یا دارایی ها حسب مورد در هنگام نقل و انتقال قطعی مشمول مقررات ماده (59) و تبصره های ماده (143) این قانون باشند، در تعیین مأخذ محاسبه مالیات آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی منحله ارزش دفتری دارایی یا دارایی های مذکور جزو اقلام دارایی های شخص حقوقی منحل شده منظور نمی گردد و معادل همان ارزش دفتری از جمع سرمایه و بدهی ها کسر می گردد . مالیات متعلق به دارایی یا دارایی های مزبور حسب مورد براساس مقررات ماده (59) و تبصره های ماده (143) این قانون تعیین و مورد مطالبه قرار می گیرد. تبصره 3 - آن قسمت از اموال اشخاص حقوقی منحل شده که براساس مقررات فوق در تاریخ انحلال مشمول مالیات مقطوع موضوع ماده (59) و تبصره های ماده (143) این قانون باشند در اولین نقل و انتقال بعد از تاریخ انحلال مشمول مالیات نخواهند بود.

ماده (116) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره به آن الحاق می گردد:

در ماده (128) از عبارت « در مورد شرکت هایی . . . » تا آخر ماده حذف می گردد.

ماده (129) و تبصره های ذیل آن حذف می گردد.

ماده (130) حذف و متن زیر و تبصره آن جایگزین می گردد: ماده 130 - بدهی های گذشته موضوع مواد (3) تا (16) و تبصره (3) ماده (59) ، ماده (129) قانون مالیات های مستقیم مصوب 3 /12 /1366 و اصلاحیه های بعدی آن قابل مطالبه و وصول نخواهد بود. تبصره - وزارت امور اقتصادی و دارایی می تواند بدهی مالیات هایی که سال تحصیل درآمد مربوط یا تعلق آنها حسب مورد قبل از سال 1368 باشد را تا سقف یک میلیون (1000000) ریال برای هر مودی در نقاطی که مقتضی بداند کلا یا جزئا مورد بخشودگی قرار دهد.

ماده (131) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 131 - نرخ مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ای می باشد به شرح زیر است: تا میزان سی میلیون (30000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ پانزده درصد (15٪) تا میزان یکصد میلیون (100000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد سی میلیون (30000000) ریال به نرخ بیست درصد (20٪) تا میزان دویست و پنجاه میلیون (250000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد یکصد میلیون (100000000) ریال به نرخ بیست و پنج درصد (25٪) تا میزان یک میلیارد (1000000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه نسبت به مازاد دویست و پنجاه میلیون (250000000) ریال به نرخ سی درصد (30٪) نسبت به مازاد یک میلیارد (1000000000) ریال درآمد مشمول مالیات سالانه به نرخ سی و پنج درصد 35٪)

‌ماده 59 - ماده (132) و تبصره های آن حذف و متن زیر و تبصره های آن جایگزین می شود: ماده 132- درآمد مشمول مالیات ابرازی ناشی از فعالیت های تولیدی و معدنی در واحدهای تولیدی یا معدنی در بخش های تعاونی و خصوصی که از ‌اول سال 1381 به بعد از طرف وزارتخانه های ذی ربط برای آن ها پروانه بهره برداری صادر یا قرارداد استخراج و فروش منعقد می‌شود، از تاریخ شروع بهره برداری یا استخراج به میزان هشتاد درصد (80٪) و به مدت چهار سال و در مناطق کمتر توسعه یافته به میزان صد در صد (100٪) و به مدت ده سال از مالیات موضوع ماده (105) این قانون معاف هستند. ‌تبصره 1- فهرست مناطق کمتر توسعه یافته برای بقیه مدت برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و هم چنین در‌ آغاز هر دوره برنامه توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و وزارتخانه های امور اقتصادی و دارائی و صنایع و معادن تهیه و به تصویب هیأت وزیران می رسد. ‌تبصره 2- معافیت های موضوع این ماده شامل درآمد واحدهای تولیدی و معدنی مستقر در شعاع یکصد و بیست کیلومتری مرکز تهران و پنجاه کیلومتری مرکز اصفهان و سی کیلومتری مراکز استان ها و شهرهای دارای بیش از سیصد هزار نفر جمعیت بر اساس آخرین سرشماری به استثنای شهرک های صنعتی استقرار یافته در شعاع سی کیلومتری مراکز استان ها و شهرهای مذکور نخواهد بود. تبصره 3- کلیه تأسیسات ایرانگردی و جهانگردی دارای پروانه بهره برداری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هر سال از پرداخت پنجاه درصد (50٪) ‌مالیات متعلق معاف هستند. ‌تبصره 4- ضوابط مربوط به تعیین تاریخ شروع بهره برداری واحدهای معاف موضوع این ماده و هم چنین تعیین محدوده موضوع تبصره (2) این ماده توسط وزارتخانه های امور اقتصادی و دارائی و صنایع و معادن تعیین و اعلام می‌گردد.

ماده (134) به شرح زیر اصلاح گردید: ماده 134 - درآمد حاصل از تعلیم و تربیت مدارس غیر انتفاعی اعم از ابتدائی ، راهنمائی ، متوسطه ، فنی و حرفه ای ، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی غیر انتفاعی و درآمد موسسات نگهداری معلولین ذهنی و حرکتی بابت نگهداری اشخاص مذکور که حسب مورد دارای پروانه فعالیت از مراجع ذی ربط هستند همچنین درآمد باشگاهها و موسسات ورزشی دارای مجوز از سازمان تربیت بدنی حاصل از فعالیتهای منحصرا ورزشی از پرداخت مالیات معاف است. آیین نامه اجرائی این ماده به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارائی به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده (135) حذف می گردد.

در ماده (137) بعد از عبارت « بابت بیمه عمر » عبارت « و بیمه های درمانی » اضافه و همچنین متن زیر به آخر متن ماده اضافه می شود: « در مورد معلولان و بیماران خاص و صعب العلاج علاوه بر هزینه های مذکور هزینه مراقبت و توانبخشی آنان نیز قابل کسر از درآمد مشمول مالیات معلول یا بیمار یا شخصی که تکفل او را عهده دار است می باشد .»

ماده (138) و تبصره (1) آن به شرح ذیل اصلاح و تبصره (2) ذیل آن حذف و تبصره های (3) ، (4) و (5) آن به ترتیب به تبصره های (2) ، (3) و (4) تغییر می یابند: ماده 138 - آن قسمت از سود ابرازی شرکت های تعاونی و خصوصی که برای توسعه و بازسازی و نوسازی یا تکمیل واحدهای موجود صنعتی و معدنی خود یا ایجاد واحدهای جدید صنعتی یا معدنی در آن سال مصرف گردد از پنجاه درصد (50٪) مالیات متعلق موضوع ماده (105) این قانون معاف خواهد بود مشروط بر اینکه قبلا اجازه توسعه یا تکمیل یا ایجاد واحد صنعتی یا معدنی جدید در قالب طرح سرمایه گذاری معین از وزارتخانه ذی ربط تحصیل شده باشد. در صورتی که هزینه اجرای طرح یا طرح های یادشده در هر سال مازاد بر سود ابرازی همان سال باشد و یا از هزینه طرح سرمایه گذاری کمتر باشد شرکت می تواند از معافیت مذکور در محاسبه مالیات سود ابرازی سالهای بعد حداکثر به مدت سه سال و به میزان مازاد مذکور و یا باقیمانده هزینه اجرای کامل طرح بهره مند شود. تبصره 1 - در صورتی که شرکت ، قبل از تکمیل ، اجرای طرح را متوقف نماید یا ظرف یک سال پس از مهلت تعیین شده در طرح سرمایه گذاری ، آنرا به بهره برداری نرساند ، یا ظرف پنج سال پس از شروع بهره برداری آنرا تعطیل ، منحل یا منتقل نماید معادل معافیت های مالیاتی منظور شده در این ماده برای اجرای طرح و جرائم متعلقه موضوع ماده (190) این قانون از شرکت وصول خواهد

متن زیر جایگزین ماده (139) می گردد: ماده 139 - الف - موقوفات ، نذورات ، پذیره ، کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی آستان قدس رضوی ، آستان حضرت عبدالعظیم الحسنی (ع) ، آستانه حضرت معصومه (س) ، آستان حضرت احمد ابن موسی (ع) « شاه چراغ » ، آستان مقدس حضرت امام خمینی (ره) ، مساجد ، حسینیه ها ، تکایا و سایر بقاع متبرکه از پرداخت مالیات معاف است . تشخیص سایر بقاع متبرکه به عهده سازمان اوقاف و امور خیریه می باشد. ب - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی سازمان هلال احمر جمهوری اسلامی ایران از پرداخت مالیات معاف است. ج - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی صندوق های پس انداز بازنشستگی و سازمان بیمهٔ خدمات درمانی و سازمان تأمین اجتماعی و همچنین حق بیمه و حق بازنشستگی سهم کارکنان و کارفرما و جریمه های دریافتی مربوط توسط آنها از پرداخت مالیات معاف است. د - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی مدارس علوم اسلامی از پرداخت مالیات معاف است . تشخیص مدارس علوم اسلامی با شورای مدیریت حوزه علمیه قم می باشد. هـ - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی نهادهای انقلاب اسلامی از پرداخت مالیات معاف است . تشخیص نهادهای انقلاب اسلامی با هیأت وزیران می باشد. و - آن قسمت از درآمد صندوق عمران موقوفات کشور که به مصرف عمران موقوفات برسد از پرداخت مالیات معاف است. ز - درآمد اشخاص از محل وجوه بریه ولی فقیه ، خمس و زکات از پرداخت مالیات معاف است. ح - آن قسمت از درآمد موقوفات عام که طبق موازین شرعی به مصرف اموری از قبیل تبلیغات اسلامی ، تحقیقات فرهنگی ، علمی ، دینی ، فنی ، اختراعات ، اکتشافات ، تعلیم و تربیت ، بهداشت و درمان ، بنا و تعمیر و نگهداری مساجد و مصلاها و حوزه های علمیه و مدارس علوم اسلامی و مدارس و دانشگاه های دولتی ، مراسم تعزیه و اطعام ، تعمیر آثار باستانی ، امور عمرانی و آبادانی ، هزینه یا وام تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان ، کمک به مستضعفان و آسیب دیدگان حوادث ناشی از سیل ، زلزله ، آتش سوزی ، جنگ و حوادث غیرمترقبه دیگر برسد ، مشروط بر این که درآمد و هزینه های مزبور به تأیید سازمان اوقاف و امور خیریه رسیده باشد ، از پرداخت مالیات معاف است. ط - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی موسسات خیریه و عام المنفعه که به ثبت رسیده اند ، مشروط بر آن که به موجب اساسنامه آنها صرف امور مذکور در بند ( ح ) این ماده شود و سازمان امور مالیاتی کشور بر درآمد و هزینه آنها نظارت کند ، از پرداخت مالیات معاف است. ی - کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی و همچنین حق عضویت اعضاء مجامع حرفه ای ، احزاب و انجمن ها و تشکل های غیر دولتی که دارای مجوز از مراجع ذی ربط باشند و وجوهی که به موجب قانون و مقررات مربوط از درآمد یا حق الزحمه اعضاء آنها کسر و به حساب مجامع مزبور واریز می شود ، از پرداخت مالیات معاف است. ک - موقوفات و کمک ها و هدایای دریافتی نقدی و غیرنقدی انجمن ها و هیأت های مذهبی مربوط به اقلیت های دینی مذکور در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، مشروط بر این که رسمیت آنها به تصویب وزارت کشور برسد ، از پرداخت مالیات معاف است. ل - فعالیت های انتشاراتی و مطبوعاتی ، فرهنگی و هنری که به موجب مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می شوند ، از پرداخت مالیات معاف است. تبصره 1 - وجوهی که از فعالیت های غیر انتفاعی و به منظور پیشبرد اهداف و وظایف اشخاص موضوع این ماده از راه برگزاری دوره های آموزشی ، سمینارها ، نشر کتاب و نشریه های دوره ای و . . . در چارچوب اساسنامه آنها تحصیل می شود و سازمان امور مالیاتی کشور بر درآمد و هزینه آنها نظارت می کند ، از پرداخت مالیات معاف است. تبصره 2 - حکم تبصره (2) ماده (2) این قانون در مورد درآمد مشمول مالیات اشخاص موضوع این ماده جاری می باشد. تبصره 3 - آیین نامه اجرایی موضوع این ماده به وسیله سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. تبصره 4 - مفاد این ماده در مواردی که از طرف حضرت امام خمینی (ره) یا مقام معظم رهبری دارای مجوز می باشند براساس نظر مقام معظم رهبری انجام می گیرد.

ماده (140) حذف می گردد.

ماده (143) و تبصره های (1) و (2) موضوع اصلاحیه مصوب 26 /11 /1376 به شرح زیر اصلاح و تبصره (3) به آن الحاق می شود:

ماده (143) مکرر حذف می شود.

ماده (145) به شرح زیر اصلاح و یک تبصره ذیل آن الحاق می گردد:

-5 سود و جوایز متعلق به اوراق مشارکت. تبصره - در مواردی که در قانون مالیات های مستقیم به بانک ها اشاره می شود، امتیازات، تسهیلات، ترجیحات و تکالیف ذکر شده شامل موسسات اعتباری غیر بانکی که به موجب قانون یا با مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تأسیس شده اند یا می شوند، نیز خواهد شد.

ماده (146) نسبت به مفاد این اصلاحیه ابقاء و عبارت « حکم این ماده . . . » تا آخر حذف می شود.

تبصره ماده (147) به شرح زیر اصلاح می شود: تبصره - از لحاظ مقررات این فصل موسسه عبارت است از کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (95) این قانون.

ماده (148) و تبصره های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود:

تبصره ماده (150) به تبصره (1) تبدیل و سه تبصره به شرح زیر به این ماده الحاق می شود: تبصره 2 - موسسات می توانند هزینه های نرم افزاری خود را حداکثر تا پنج سال مستهلک کنند. تبصره 3 - موسسات می توانند آن مقدار از دارایی های ثابت استهلاک پذیر را که برای بازسازی، جایگزینی خطوط تولید یا توسعه و تکمیل خریداری گردیده است، با دو برابر نرخ یا نصف مدت استهلاک پیش بینی شده در جدول استهلاکات موضوع ماده (151) این قانون حسب مورد مستهلک کنند. تبصره 4 - در اجاره های سرمایه ای دارایی های ثابت استهلاک پذیر، نحوهٔ انعکاس هزینه استهلاک در دفاتر طرفین معامله براساس استانداردهای حسابداری خواهد بود.

ماده (151) به شرح زیر اصلاح می شود: جدول استهلاکات براساس ضوابط مصوب، از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و پس از تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی به موقع اجرا گذارده می شود.

در ماده (152)، بندهای (5) و (6) به ترتیب به بندهای (6) و (7) تغییر می یابد و متن زیر به عنوان بند (5) افزوده می شود:

-5 ارزش حق واگذاری محل کسب.

در ماده (157) عبارت «سه سال» به عبارت «پنج سال» اصلاح و در تبصره ذیل آن عبارت «ممیز مالیاتی» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

در ماده (167) پیش از واژه «می تواند» عبارت «یا سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه می شود.

متن زیر به عنوان ماده (169) مکرر به قانون الحاق می گردد: ماده 169 مکرر - به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه داده می شود برای اشخاص حقیقی و حقوقی کارت اقتصادی شامل شماره اقتصادی صادر کند . اشخاص حقیقی و حقوقی که حسب اعلام سازمان امور مالیاتی کشور موظف به اخذ کارت اقتصادی می شوند مکلفند براساس دستورالعملی که توسط سازمان مزبور تهیه و اعلام می شود برای انجام دادن معاملات خود صورتحساب صادر و شماره اقتصادی مربوط را در صورتحساب ها و فرم ها و اوراق مربوط درج نموده و فهرست معاملات خود را به سازمان امور مالیاتی کشور تسلیم کنند . عدم صدور صورتحساب یا عدم درج شماره اقتصادی خود و طرف معامله حسب مورد یا استفاده از شماره اقتصادی خود برای معاملات دیگران یا استفاده از شماره اقتصادی دیگران برای معاملات خود مشمول جریمه ای معادل ده درصد (10٪) مبلغ مورد معامله ای که بدون رعایت ضوابط فوق انجام شده است خواهد بود. عدم ارائه فهرست معاملات انجام شده به سازمان امور مالیاتی کشور طبق دستورالعمل صادره مشمول جریمه ای معادل یک درصد (1٪) معاملاتی که فهرست آنها ارائه نشده است خواهد بود. جرایم مذکور توسط اداره امور مالیاتی مربوط با رعایت مهلت مقرر در ماده (157) این قانون مطالبه خواهد شد و مودی مکلف است ظرف سی روز از تاریخ ابلاغ برگ مطالبه نسبت به پرداخت آن اقدام کند. در غیر این صورت معترض شناخته شده و موضوع جهت رسیدگی و صدور رأی به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارجاع خواهد شد. رأی هیأت مزبور قطعی و لازم الاجرا است . جریمه مذکور غیرقابل بخشش است و از طریق مقررات اجرایی موضوع این قانون قابل وصول خواهد بود. تبصره 1 - استفاده کنندگان از شماره اقتصادی دیگران نسبت به مالیات بر درآمد و همچنین جرایم موضوع این ماده با اشخاصی که شماره اقتصادی آنان مورد استفاده قرار گرفته است مسوولیت تضامنی خواهند داشت. تبصره 2 - در صورتی که طرفین معامله در معاملات خود از انجام دادن هر یک از تکالیف مقرر در این ماده خودداری نمایند ، متضامنا مسوول خواهند بود و در مواردی که خریدار از ارائه شماره اقتصادی خودداری کند، چنانچه فروشنده مشخصات خریدار و موضوع معامله را ظرف مهلت یک ماه به سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید مشمول جریمه تخلف فوق از این بابت نخواهد بود. تبصره 3 - اشخاص حقوقی و صاحبان مشاغل موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (95) این قانون مکلف به نگهداری صورتحساب های مربوط به خریدهای خود در سال عملکرد و سال بعد از آن می باشند و در صورت درخواست مأموران مالیاتی باید به آنان ارائه دهند . در غیر این صورت مشمول جریمه ای معادل ده درصد (10٪) صورتحسابهای ارائه نشده خواهند بود.

متن ذیل جایگزین ماده (171) گردد: ماده 171 - کارمندان وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان امور مالیاتی کشور در دوره خدمت یا آمادگی به خدمت نمی توانند به عنوان وکیل یا نماینده مودیان مراجعه نمایند.

ماده (175) و تبصره ذیل آن حذف و متن زیر جایگزین می شود: ماده 175 - کلیه نصاب های مندرج در این قانون، هماهنگ با نرخ تورم هر دو سال یک بار به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران قابل تعدیل است.

ماده (177) و تبصره های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می گردد:

در ماده (178) بعد از عبارت «اظهارنامه مالیاتی» عبارت «یا سایر اوراقی که مودی مالیاتی به موجب مقررات مکلف به تسلیم آن می باشد» اضافه می شود.

ماده (181) و تبص ره ذیل آن در موارد زیر اصلاح می شود:

-1 عبارت «وزارت امور اقتصادی و دارایی» در متن ماده و تبصره ذیل آن به عبارت «سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می شود.

-2 عبارت «برای این منظور از طرف وزارت مذکور تهیه خواهد شد» به عبارت «به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد بود» اصلاح می شود.

-3 در تبصره ذیل ماده عبارت «حوزه مالیاتی» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

تبصره ماده (186) به تبصره (1) تبدیل متن زیر به عنوان تبصره (2) به آن الحاق می گردد: تبصره 2 - به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه داده می شود مبلغی معادل یک در هزار درآمد مشمول مالیات قطعی شده صاحبان درآمد مشاغل را وصول و در حساب مخصوص در خزانه منظور نموده تا در حدود اعتبارات مصوب بودجه سالانه به تشکل های صنفی و مجامع حرفه ای که در امر تشخیص و وصول مالیات همکاری می نمایند پرداخت نماید . وجوه پرداختی به استناد این ماده از شمول مالیات و کلیه مقررات مغایر مستثنی است.

ماده (187) و تبصره های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می گردد:

در ماده (189) عبارت «مودیانی که . . . هستند» به عبارت «اشخاص حقوقی و همچنین اشخاص حقیقی موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (95) این قانون» اصلاح می شود.

ماده (190) و تبصره های ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود:

در ماده (192) عبارت «پنج درصد» به عبارت «ده درصد (10٪)» اصلاح و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می گردد: تبصره - عدم تسلیم اظهارنامه توسط اشخاص حقوقی و مشمولان بندهای (الف) و (ب) ماده (95) این قانون موجب تعلق جریمه ای معادل چهل درصد (40٪) مالیات متعلق می گردد و مشمول بخشودگی نمی شود. در مورد مودیانی که اظهارنامه خود را تسلیم می نمایند حکم این تبصره نسبت به مالیات متعلق به درآمدهای کتمان شده یا هزینه های غیرواقعی که غیرقابل قبول نیز باشد جاری خواهد بود.

در ماده (198) عبارت «در شرکت های منحله» به ابتدای ماده افزوده می شود.

در تبصره (2) ماده (199) «وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح و در تبصره (4) ذیل ماده عبارت «وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می شود.

متن زیر جایگزین ماده (201) می شود و یک تبصره به آن الحاق می گردد: ماده 201 - هرگاه مودی به قصد فرار از مالیات از روی علم و عمد به ترازنامه و حساب سود و زیان یا به دفاتر و اسناد و مدارکی که برای تشخیص مالیات ملاک عمل می باشد و برخلاف حقیقت تهیه و تنظیم شده است استناد نماید یا برای سه سال متوالی از تسلیم اظهارنامه مالیاتی و ترازنامه و حساب سود و زیان خودداری کند علاوه بر جریمه ها و مجازات های مقرر در ا ین قانون از کلیه معافیت ها و بخشودگی های قانونی در مدت مذکور محروم خواهد شد. تبصره - تعقیب و اقامه دعوی علیه مرتکبین نزد مراجع قضائی از طرف رئیس سازمان مالیاتی کشور به عمل خواهد آمد.

ماده (202) در موارد زیر اصلاح می شود:

متن زیر جایگزین ماده (219) می شود و تبصره ای به آن الحاق می گردد: ماده 219 - شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات ، مطالبه و وصول مالیات موضوع این قانون به سازمان امور مالیاتی کشور محول می شود که به موجب بند (الف) ماده (59) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ایجاد گردیده است. نحوه انجام دادن تکالیف و استفاده از اختیارات و برخورداری از صلاحیت های هر یک از ماموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی و همچنین ترتیبات اجرای احکام مقرر در این قانون به موجب آیین نامه ای خواهد بود که حداکثر ظرف مدت شش ماه پس از تصویب این قانون به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور، به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید. تبصره - سازمان امور مالیاتی کشور می تواند تا تصویب آیین نامه موضوع این ماده، از روشها، ترتیبات اجرایی و عناوین شغلی قبلی به عنوان مقررات مجری استفاده نماید.

متن زیر جایگزین ماده (220) می شود: ماده 220 - اصلاحات عبارتی زیر در این قانون انجام می شود:

-1 در مواد ذیل عبارت «سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین عبارت «وزارت امور اقتصادی و دارایی» می گردد. مواد (26)، (29)، (39)، (40)، (41)، (57)، (80)، (114) و (154) و تبصره (2) ذیل آن، مواد (158)، (159) و تبصره ذیل آن ، مواد (160)،(163)، ( 164)، (166)، (169)، (176)، (186) و (191)، تبصره (2) ذیل ماده (203)، ماده (215) و تبصره های (1) و (2) ذیل آن و تبصره ماده (230).

-2 در موارد زیر عبارت «اداره امور مالیاتی» جایگزین واژه ها و عبارت های «مأمور تشخیص»، «مأموران تشخیص»، «ممیز مالیاتی»، «سرممیز مالیاتی»، «حوزه»، «حوزه مالیاتی»، «دفتر ممیزی حوزه مالیاتی»، «دفتر ممیزی» و «اداره امور اقتصادی و دارایی» می شود: مواد (26)، (27)، (29)، (31)، (34)، (35) و تبصره های (2) و (3) ماده (38)، ماده (39) و تبصره ذیل آن مواد (72) و (80)، تبصره های (1) و (2) ماده (87) ، مواد (88) و (102)، تبصره (5) ماده (109)، مواد (113)، (114)، (117)، (126) و (154) و تبصره (2) آن، مواد (156)، (161)، (162)، (164)، (170)، (179)، (183)، (184)، (185) و (186) و تبصره ذیل آن، مواد (188)، (208)، (210)، (211)، (213)، (214)، (227)، (229) و (230) و تبصره ذیل آن، مواد (232)، (233) و (249).

ماده (221) موضوع اصلاحیه مصوب 1377/09/18 و مواد (222)، (223)، (224) و (225) حذف می گردد.

متن ماده (226) و تبصره (2) ذیل آن حذف و تبصره (1) به عنوان متن ماده (226) جایگزین می گردد و تبصره (3) به عنوان تبصره ذیل ماده حفظ می شود.

در ماده (231) عبارت «مأمورین تشخیص» به عبارت «ادارات امور مالیاتی» اصلاح و متن زیر جایگزین تبصره ذیل ماده (231) می شود: تبصره - در مورد بانک ها و موسسه های اعتباری غیربانکی، سازمان امور مالیاتی کشور اسناد و اطلاعات مربوط به درآمد مودی را از طریق وزیر امور اقتصادی و دارایی مطالبه خواهد کرد و بانک ها و موسسه های اعتباری غیر بانکی موظفند حسب نظر وزیر امور اقتصادی و دارایی اقدام نمایند.

ماده (234) حذف می شود

متن زیر جایگزین ماده (235) می شود و تبصره ذیل آن حذف می گردد: ماده 235 - اداره امور مالیاتی مکلف است نسبت به مودیانی که بدهی مالیاتی قطعی خود را پرداخت نموده اند حداکثر ظرف پنج روز از تاریخ وصول تقاضای مودی مفاصاحساب مالیاتی تهیه و به مودی تسلیم کند.

ماده (236) حذف می گردد.

تبصره ذیل ماده (237) حذف می شود.

در ماده (238) اصلاحات زیر انجام می شود و تبصره های (1) و (2) ذیل آن حذف می گردد:

-1 عبارت «برای رفع اختلاف خود با ممیز یا سرممیز» حذف می شود.

-2 عبارت «به ممیز کل» به عبارت «به اداره امور مالیاتی» تغییر می کند.

-3 عبارت «ممیز کل» به عبارت «مسوول مربوط» تغییر می کند.

-4 عبارت «دفتر ممیز کلی» به عبارت «دفتر مربوط» تغییر می کند.

-5 واژه «ممیز کل» به عبارت «مسوول مربوط» تغییر می کند.

در ماده (239) اصلاحات زیر انجام می شود:

-1 عبارت «ممیز یا سرممیز» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

-2 عبارت «با ممیز کل» حذف می شود.

-3 عبارت «به ممیز کل» به عبارت «به اداره امور مالیاتی مربوط» اصلاح می شود.

ماده (240) به شرح زیر اصلاح و تبصره ذیل آن حذف می گردد: عبارت «ممیز یا سرممیزی که برگ تشخیص را امضاء نموده است» حذف و عبارت «نماینده اداره امور مالیاتی» جایگزین می گردد. عبارت «و نظریات خود» حذف می گردد.

ماده (241) حذف می شود.

متن زیر و تبصره ذیل آن جایگزین ماده (242) می شود: ماده 242 - اداره امور مالیاتی موظف است در هر مورد که به علت اشتباه در محاسبه ، مالیات اضافی دریافت شده است و همچنین در مواردی که مالیاتی طبق مقررات این قانون قابل استرداد می باشد، وجه قابل استرداد را از محل وصولی جاری ظرف یک ماه به مودی پرداخت کند. تبصره - مبالغ اضافه دریافتی از مودیان بابت مالیات موضوع این قانون به هر عنوان مشمول خسارتی به نرخ یک و نیم درصد (5 /1٪) در ماه از تاریخ دریافت تا زمان استرداد می باشد و از محل وصولی های جاری به مودی پرداخت خواهد شد . حکم این تبصره نسبت به مالیات های تکلیفی و علی الحساب های پرداختی در صورتی که اضافه بر مالیات متعلق باشد در صورتی که ظرف سه ماه از تاریخ درخواست مودی مسترد نشود از تاریخ انقضاء مدت مزبور جاری خواهد بود.

اصلاحات زیر در ماده (243) به عمل می آید:

-1 عبارت «مأموران تشخیص یا قسمت وصول و ابلاغ خدمات مالیاتی آن را وارد ندانند» حذف و عبارت «اداره امور مالیاتی آن را وارد نداند» جایگزین می شود.

-2 واژه «مأموران» به واژه «اداره» اصلاح می شود.

-3 عبارت «ممیز کل» به عبارت «اداره مربوط» اصلاح می شود.

ماده (244) و تبصره های ذیل آن حذف و متن زیر و تبصره های آن جایگزین می شود: ماده 244 - مرجع رسیدگی به کلیه اختلاف های مالیاتی جز در مواردی که ضمن مقررات این قانون مرجع دیگری پیش بینی شده ، هیأت حل اختلاف مالیاتی است . هر هیأت حل اختلاف مالیاتی از سه نفر به شرح زیر تشکیل خواهد شد:

-1 یک نفر نماینده سازمان امور مالیاتی کشور.

-2 یک نفر قاضی اعم از شاغل یا بازنشسته. در صورتی که قاضی بازنشسته واجد شرایطی در شهرستانها یا مراکز استانها وجود نداشته باشد بنا به درخواست سازمان امور مالیاتی کشور، رئیس قوه قضائیه یک نفر قاضی شاغل را برای عضویت هیأت معرفی خواهد نمود.

-3 یک نفر نماینده از اتاق بازرگانی و صنایع و معادن یا اتاق تعاون یا جامعه حسابداران رسمی یا مجامع حرفه ای یا تشکل های صنفی یا شورای اسلامی شهر به انتخاب مودی در صورتی که برگ تشخیص مالیات ابلاغ قانونی شده باشد و یا همزمان با تسلیم اعتراض به برگ تشخیص در مهلت قانونی مودی انتخاب خود را اعلام ننماید سازمان امور مالیاتی باتوجه به نوع فعالیت مودی یا موضوع مالیات مورد رسیدگی از بین نمایندگان مزبور یک نفر را انتخاب خواهد کرد . تبصره 1 - جلسات هیأت های حل اختلاف مالیاتی با حضور سه نفر رسمی است و رأی هیأت های مزبور با اکثریت آراء قطعی و لازم الاجرا است ، ولی نظر اقلیت باید در متن رأی قید گردد. تبصره 2 - اداره امور هیأت های حل اختلاف مالیاتی و مسوولیت تشکیل جلسات هیأت ها به عهده سازمان امور مالیاتی کشور می باشد و حق الزحمه اعضاء هیأت های حل اختلاف براساس آیین نامه ای که بنا به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی خواهد رسید از محل اعتباری که به همین منظور در بودجه سازمان مذکور پیش بینی می شود قابل پرداخت خواهد بود.

متن زیر جایگزین ماده (245) می گردد و تبصره ذیل آن حذف می شود: ماده 245 - نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور عضو هیأت از بین کارمندان سازمان مذکور که دارای حداقل ده سال سابقه خدمت بوده و لااقل شش سال آن را در امور مالیاتی اشتغال داشته و در امر مالیاتی بصیر و مطلع باشند انتخاب خواهند شد.

ماده (246) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 246 - وقت رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی در مورد هر پرونده، جهت حضور مودی یا نماینده مودی و نیز اعزام نماینده اداره امور مالیاتی باید به آنها ابلاغ گردد. فاصله تاریخ ابلاغ و روز تشکیل جلسه هیأت نباید کمتر از ده روز باشد مگر به درخواست مودی و موافقت واحد مربوط. تبصره - عدم حضور مودی یا نماینده مودی و نیز نماینده اداره امور مالیاتی مربوط مانع از رسیدگی هیأت و صدور رأی نخواهد بود.

ماده (247) و تبصره های ذیل آن حذف می شود.

در ماده (250) عبارت «ممیز و یا سرممیز مالیاتی» حذف و عبارت «اداره امور مالیاتی» جایگزین می شود.

ماده (251) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 251 - مودی یا اداره امور مالیاتی می توانند ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رأی قطعی هیأت حل اختلاف مالیاتی ، به استناد عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه یا نقص رسیدگی، با اعلام دلایل کافی به شورای عالی مالیاتی شکایت و نقض رأی و تجدید رسیدگی را درخواست کنند.

ماده (251) مکرر به شرح زیر اصلاح می گردد:

-1 بعد از عبارت «موضوع این قانون» عبارت «و مالیات های غیرمستقیم» اضافه می شود.

-2 عبارت «اتفاق آرا» به عبارت «اکثریت آرا» تغییر می یابد.

-3 تبصره ماده (251) مکرر حذف می گردد.

ماده (252) و تبصره ذیل آن به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 252 - شورای عالی مالیاتی مرکب است از بیست و پنج نفر عضو که از بین اشخاص صاحب نظر، مطلع و مجرب در امور حقوقی، اقتصادی، مالی، حسابداری و حسابرسی که دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی یا معادل در رشته های مذکور می باشند به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب می شوند. تبصره 1 - حداقل پانزده نفر از اعضاء شورای عالی مالیاتی باید از کارکنان وزارت امور اقتصادی و دارایی و یا سازمانها و واحدهای تابعه آن که دارای حداقل شش سال سابقه کار در مشاغل مالیاتی باشند انتخاب شوند. تبصره 2 - جلسات شورای عالی مالیاتی با حضور حداقل دو سوم اعضاء رسمی است و تصمیمات آن با رأی حداقل نصف به علاوه یک حاضرین معتبر خواهد بود.

در ماده (253) عبارت «از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب نماید» به عبارت «به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب می شود» اصلاح می گردد.

بند (1) ماده (255) به شرح زیر اصلاح و در بندهای (2) و (3) بعد از عبارت «وزیر امور اقتصادی و دارایی» عبارت «یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه شود و در بند (4) عبارت «ممیز کل» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

-1 تهیه آئین نامه ها و بخشنامه های مربوط به اجرای این قانون در مواردی که از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور ارجاع می گردد و یا در مواردی که شورای عالی مالیاتی تهیه آن را ضروری می داند پس از تهیه به رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور پیشنهاد کند.

در ماده (256) عبارت «ممیز کل» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

در ماده (257) عبارت «اعم از بدوی یا تجدیدنظر» حذف می گردد.

ماده (258) به شرح ذیل اصلاح می گردد: «هرگاه در شعب شورای عالی مالیاتی نسبت به موارد مشابه رویه های مختلف اتخاذ شده باشد حسب ارجاع وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور یا رئیس شورای عالی مالیاتی هیات عمومی شورای عالی مالیاتی با حضور رئیس شورا و روسای شعب و در غیاب رئیس شعبه یک نفر از اعضای آن شورا به انتخاب رئیس شورا تشکیل خواهد شد و موضوع مورد اختلاف را بررسی کرده و نسبت به آن اتخاذ نظر و اقدام به صدور رأی می نماید در این صورت رأی هیات عمومی که با دو سوم آرای تمام اعضا قطعی است برای شعب شورای عالی مالیاتی و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی در موارد مشابه لازم الاتباع است.

در ماده (259) عبارت «ممیز کل مالیاتی» به عبارت «اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

ماده (260) حذف می گردد.

در ماده (261) عبارت «از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی» اصلاح می شود.

در ماده (262) عبارت «مأموران تشخیص مالیاتی، کارشناسان مالیاتی و حسابرسان مالیاتی و همچنین نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می شود.

در ماده (263) عبارت «از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی» اصلاح می شود.

در ماده (264) عبارت «مأموران تشخیص مالیات و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی در هیأت حل اختلاف مالیاتی و کارشناسان مالیاتی و حسابرسان مالیاتی» به عبارت «مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور در هیأت های حل اختلاف مالیاتی» اصلاح می گردد. همچنین در بند (پ) ماده مذکور عبارت «مأموران تشخیص و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور» اصلاح می گردد.

در بند (پ) ماده (265) بعد از عبارت «وزیر امور اقتصادی و دارایی» عبارت «یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» اضافه می شود.

در تبصره (2) ذیل ماده (266) عبارت «حداقل یکی از آنان سمت معاون وی را خواهد داشت» به عبارت «یکی از آنان رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور خواهد بود» تغییر می یابد.

در ماده (267) عبارت «یکی از معاونین وزارت امور اقتصادی و دارایی به انتخاب وزیر امور اقتصادی و دارایی» حذف و عبارت «رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور» جایگزین می شود.

در ماده (268) عبارت «یکی از مأموران تشخیص» به عبارت «نماینده اداره امور مالیاتی» اصلاح می شود.

در ماده (270) عبارت «مأمورین تشخیص و نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی» به عبارت «مأموران مالیاتی و نمایندگان سازمان امور مالیاتی کشور» و عبارت «مأموران تشخیص» به عبارت «مأموران مالیاتی» اصلاح می گردد.

در ماده (271) عبارت «حوزه مالیاتی» به عبارت «اداره امور مالیاتی» و عبارت «مأموران تشخیص» به عبارت «مأموران مالیاتی» اصلاح می شود.

متن زیر به عنوان ماده (272) به قانون اضافه می شود: ماده 272 - سازمان حسابرسی جمهوری اسلامی ایران و حسابداران رسمی و موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی که عهده دار انجام دادن وظایف حسابرسی و بازرسی قانونی یا حسابرسی اشخاص هستند در صورت درخواست اشخاص مذکور مکلفند گزارش حسابرسی مالیاتی طبق نمونه ای که از طرف سازمان امور مالیاتی تهیه می شود ، تنظیم کنند و جهت تسلیم به اداره امور مالیاتی مربوط در اختیار مودی قرار دهند. گزارش اخیرالذکر باید شامل موارد زیر باشد: الف - اظهارنظر نسبت به کفایت اسناد و مدارک حسابداری برای امر حسابرسی طبق مفاد این قانون و مقررات مربوط با رعایت اصول و ضوابط و استانداردهای حسابداری. ب - تعیین درآمد مشمول مالیات براساس مفاد این قانون و مقررات مربوط. ج - اظهارنظر نسبت به مالیات های تکلیفی که مودی به موجب قانون مکلف به کسر و پرداخت آن به سازمان امور مالیاتی بوده است. د - سایر مواردی که در نمونه گزارش حسابرسی مالیاتی مورد نظر سازمان امور مالیاتی کشور تعیین خواهد شد. تبصره 1 - اداره امور مالیاتی گزارش حسابرسی مالیاتی را بدون رسیدگی قبول و مطابق مقررات برگ تشخیص مالیات صادر می کند، قبول گزارش حسابرسی مالیاتی موکول به آن است که مودی گزارش حسابرسی مالی نسبت به صورت های مالی که طبق استانداردهای حسابرسی توسط همان حسابدار رسمی یا موسسه حسابرسی تنظیم شده باشد را ضمیمه گزارش حسابرسی مالیاتی همراه با اظهارنامه مالیاتی یا حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه ، تسلیم اداره امور مالیاتی مربوط نموده باشد. تبصره 2 - سازمان امور مالیاتی کشور می تواند حسابرسی صورت های مالی و تنظیم گزارش مالیاتی اشخاص حقیقی و حقوقی را به حسابداران رسمی یا موسسات حسابرسی واگذار نماید . در این صورت ، پرداخت حق الزحمه ، طبق مقررات مربوط به عهده سازمان امور مالیاتی کشور می باشد.

متن زیر به عنوان ماده (273) به قانون اضافه می شود : ماده 273 - تاریخ اجرای این قانون از اول سال 1381 خواهد بود و کلیه اشخاص حقوقی که شروع سال مالی آنها از اول فروردین ماه 1380 به بعد باشد نیز از لحاظ ترتیب رسیدگی و نرخ مالیاتی مشمول این قانون خواهند شد. از تاریخ اجرای این قانون کلیه قوانین و مقررات مغایر به استثنای احکام مالیاتی مقرر در قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دوران برنامه مزبور و نیز ماده (13) قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1372/06/07 و استفساریه مصوب 1374/01/21 قانون اخیرالذکر لغو می گردد. این حکم شامل قوانین و مقررات مغایری که شمول قوانین و مقررات عمومی به آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است نیز می باشد.