1- به موجب تبصره (1) ماده (6) قانون افزایش بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب 1389/04/23 با اصلاحات و الحاقات بعدی، به منظور حفظ سلامت محصولات کشاورزی خام و فرآوری شده و مواد غذایی مرتبط با آنها، «استانداردهای ملی» مرتبط به تشکل های موضوع این ماده ابلاغ می گردد. تولیدکنندگان نهاده ها و محصولات نهایی کشاورزی و صنایع تبدیلی و فرآوری تولیدات کشاورزی و غذایی و تشکل های موضوع این ماده موظفند ضوابط ابلاغی را مراعات نمایند.
بر همین اساس، به موجب بند 3-33 استاندارد ملی ایران به شماره 11000 تعریف «فرآوری» بدین شرح است: «هر نوع عملیاتی مانند حرارت دهی، دود دادن، پختن، خشک کردن، طعم دار کردن، استخراج و عصاره گیری، اکسترود کردن و یا ترکیبی از فرایندهای مذکور که محصول خام اولیه را به طور قابل توجهی تغییر دهد، این عملیات تمام تغییرات فیزیکی محصول پس از برداشت از قبیل جداسازی، درجه بندی، تغییر شکل و بسته بندی (همراه با استفاده از مواد ذکر شده در بند ۷ این استاندارد و جدول های ۱ و ۲ پیوست (ب) این استاندارد) را نیز شامل می شود». همچنین طبق مفاد بند 3-109 استاندارد ملی ایران به شماره 13325 «محصول فرآوری شده محصولی است که ساختار آن از نظر وضعیت ظاهری و یا شکل، تغییر مییابد».
2- از سوی دیگر به موجب تبصره جزء۱ بند الف ماده ۹قانون یاد شده «فعالیتهای مربوط به مراحل بستهبندی، انبارداری و نگهداری محصول در دمای مناسب در سردخانه، انجماد محصول (شامل سردخانه)، پاک کردن، درجه بندی، بوجاری بذور، پوستگیری مانند شالی کوبی، شستشو، تمیزکاری، تفکیک، همگنسازی، خشک کردن انواع محصولات مانند چای، کشمش و خرما با روشهای مختلف، تفت دادن مانند پخت نخود و پنبه پاککنی، فرآوری محصولات کشاورزی محسوب نمیشود. ارائه خدمات مزبور به محصولات کشاورزی مشمول مالیات و عوارض فروش نیست.»
بنابه مراتب یادشده و با ملاک عمل قراردادن جمیع احکام قانونی ذی ربط (مندرج در بندهای فوق) و در راستای تبعیت از دادنامههای صدرالذکر، مقرر میدارد، «مصادیق فرآوری محصولات کشاورزی» مطابق تعاریف مندرج در قوانین (استانداردهای مرتبط ازجمله موارد فوق الذکر) قابل شناسایی است و البته میبایست مفاد تبصره جزء۱ بند الف ماده ۹قانون ارزش افزوده به عنوان موارد غیرحصری، از مصادیق فوق، مستثنی گردد.