1) از آنجا که تغییرات به عمل آمده در نتیجه رعایت این استاندارد، صرفاً تغییر در نحوه گزارشگری مالی بوده؛ لذا به طور کلی، با امعان نظر به مفاد مواد (94) و (106) قانون مالیات‌های مستقیم مبنی بر چگونگی تعیین مأخذ مشمول مالیات، صرف اجرای استاندارد حسابداری مذکور، موجب تغییر در مأخذ مشمول مالیات نخواهد بود. بنابراین، حساب «بدهی مالیات انتقالی» که در نتیجه رعایت استاندارد یاد شده ایجاد می‌شود، لزوماً بدهی مالیاتی ابرازی مودی تلقی نشده و مؤثر بر ماخذ مشمول مالیات نمی‌باشد. همچنین، حساب‌های «دارایی مالیات انتقالی» و «درآمد مالیات» ایجاد شده بابت رعایت این استاندارد، که صرفاً در راستای گزارشگری مالی می‌باشد، فاقد اثر مالیاتی بر مأخذ مشمول مالیات است.