با توجه به اینکه قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 با اصلاحات و الحاقات بعدی، پس از قانون شرکتهای تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات و الحاقات بعدی به تصویب رسیده است، خواهشمند است با توجه به حکم مقرر در ماده 148 قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات و الحاقات بعدی، قانون استفساریه در خصوص تأثیر ماده 173 قانون مالیات‌های مستقیم بر ماده 111 قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1372 و رأی وحدت رویه شماره 231 مورخ 1371/11/24 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص اعتبار قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات و الحاقات بعدی اعلام نظر فرمایید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :

با توجه به حکم مقرر در ماده 148 قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات بعدی که نسخ یا اصلاح مواد و مقررات این قانون به موجب قوانین بعدی را مستلزم تصریح دانسته است و از آنجا که قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 با اصلاحات و الحاقات بعدی تصریحی به نسخ قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات بعدی ندارد و صرفاً به موجب ماده 77 حکم کلی نسخ قوانین و مقررات مغایر را پیش‌بینی کرده است؛ همچنین با عنایت به قوانین مؤخر بر قانون اخیرالذکر؛ از جمله قانون استفساریه در خصوص تأثیر ماده 173 قانون مالیات‌های مستقیم بر ماده 111 قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1372 و ردیف 247 قانون تنقیح قوانین مالیاتی کشور مصوب 1396 که صرفاً بر نسخ برخی مواد فصل نوزدهم قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات بعدی در خصوص مالیات این شرکت‌ها و اعتبار دیگر مواد این فصل تصریح دارد، قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات بعدی در موارد غیر منسوخ صریح به قوت و اعتبار خود باقی است. ردیف 48 تصویب‌نامه مورخ 30/3/1403 هیأت وزیران راجع به اصلاح میزان مبالغ مربوط به جرایم و تخلفات مندرج در قوانین مختلف و اصلاح میزان جزای نقدی موضوع مواد 127 و 130 قانون شرکت‌های تعاونی مصوب 1350 با اصلاحات بعدی، مؤید این دیدگاه است.