قانون فوق مشتمل بر یک ماده و شش تبصره پس از اظهار ملاحظات مجلس سنا در تاریخ روز شنبه بیست و هفتم اسفند ماه ۱۳۴۵ در جلسه روزیکشنبه بیست و هشتم اسفند ماه یک هزار و سیصد و چهل و پنج شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
ماده واحده (منسوخه 30ˏ01ˏ1396)- وزارت دارائی مکلف است از تولید کنندگان اتومبیلهای سواری و سواری بیابانی ساخت یا مونتاژ داخله و همچنین از تولیدکنندگان صفحههای گرامافون ساخت داخله وجوهی بشرح زیر اخذ و بحساب درآمد عمومی کشور منظور نماید:
الف (منسوخه 01ˏ03ˏ1359)- اتومبیلهای سواری که دارای پروانه ساخت میباشند:
-1 اتومبیلهای کمتر از 4 سیلندر 15000 ریال هر دستگاه
-2 اتومبیلهای 4 سیلندر 25000 ریال هر دستگاه
-3 اتومبیلهای 6 سیلندر 35000 ریال هر دستگاه
-4 اتومبیلهای 8 سیلندر 45000 ریال هر دستگاه
ب (منسوخه 30ˏ01ˏ1396)- اتومبیلهای سواری که دارای پروانه مونتاژ میباشند:
-1 اتومبیلهای 4 سیلندر و کمتر 50000 ریال هر دستگاه
-2 اتومبیلهای 6 سیلندر و بیشتر 70000 ریال هر دستگاه
پ (منسوخه 30ˏ01ˏ1396)- اتومبیلهای سواری بیابانی که دارای پروانه ساخت یا مونتاژ میباشند:
-1 اتومبیلهای کمتر از 4 سیلندر 15000 ریال هر دستگاه
-2 اتومبیلهای 4 سیلندر 25000 ریال هر دستگاه
-3 اتومبیلهای 6 سیلندر و بیشتر 35000 ریال هر دستگاه
ت (منسوخه 30ˏ03ˏ1350)- از صفحه گرامافون ساخت داخله ده ریال هر عدد.
تبصره 4 (منسوخه 01ˏ03ˏ1359)- از اتومبیلهای سواری که پس از تاریخ سیام بهمن ماه 1345 برای کرایه یا تاکسی نمرهگذاری میشوند وجوه مزبور دریافت نخواهد شد «تبدیل نمره اتومبیلهای کرایه و تاکسی بنمره شخصی قبل از خاتمه سه سال از تاریخ نمرهگذاری موکول به پرداخت وجوه مقرر در این قانون خواهد بود» ولی پس از سه سال از پرداخت وجوه مزبور معاف میباشند.
آئیننامه اجرائی این تبصره پس از تصویب هیئت وزیران قابل اجرا خواهد بود.