ماده اول - بوزارتمالیه اجازه داده میشود از تاریخ تصویب این قانون فقط در شهرها و قصبات از هر کشتار بز دو قران از گوسفند دو قران و دهشاهی از بره سه قران از گاو و گوساله سه قران و دهشاهی و از گاومیش پنج قران دریافت دارد. ماده دوم - وزارتمالیه مکلف است از ابتدای 1308 تا سه سال با جلب نظر وزارتداخله اعتب

ماده واحده - مجلس شورای ملی مالیات اغنام و احشام مصرحه در ماده هفتم قانون مالیات املاک اربابی مصوبه 20 دیماه 1304 را از تاریخ ‌تصویب این قانون الغاء مینماید و اخذ بقایای مالیات ‌مراعی و مواشی نیز موقوف خواهد بود.

ماده واحده - وزارت مالیه مجاز است از عایدات 1307 مملکتی معادل یکصد و پنجاه هزار تومان برای تکمیل اجرای قانون ممیزی مصوب 20 دیماه 1304 و خالصجات انتقالی بمصرف برساند. تبصره - اوراق اظهارنامه که مورد اختلاف مالک و مالیه باشد باید مطابق ماده دهم قانون مالیات و املاک اربابی و دواب از تاریخ 20 دیماه 1306

ماده اول - خالصه انتقالی املاکی که از 1300 قمری باین طرف در تصرف دولت بوده و بعد بتصرف اشخاص درآمده است - املاک مزبور‌در صورت داشتن یکی از شرایط ذیل ملک مالکین خصوصی که فعلا متصرف میباشند شناخته شده و از حیث مالیات تابع مقررات این قانون خواهد‌بود. ا - خالصجاتی که متصرفین آن اسناد رسمی و دفتری شده دا

ماده اول - وزارت مالیه مجاز است از اول سنه 1306 بودجه بلدیه طهران را از قرار ماهی 39 هزار تومان کارسازی دارد از مبلغ مزبور آنچه مربوط ‌بعایدات مستغلات طهران است (‌از صدی پنج عوائد مستغلات و کلیه عواید مستغلات متعلقه ببلدیه) از همان محل و بقیه از عایدات مالیات راه ‌سهمی بلدیه تأدیه خواهد شد. ماده دوم

ماده واحده - وزارت مالیه مکلف است اعتبارات مصرحه در ماده اول قانون تعلیمات عمومی را بابت هر یک از سنوات مربوطه در همان سال از‌ محل عایدات عمومی مملکتی پرداخت نموده بعد بر طبق ماده سوم قانون فوق بابت مالیات صدی نیم یا صرفه‌جوئیها محسوب دارد.

این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه بیست و یکم خرداد ماه یکهزار و سیصد و شش شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید. ماده واحده - وزارت مالیه مجاز خواهد بود مخارج دولت را بابت دوماهه اردیبهشت و خرداد 1306 از قرار دو دوازدهم بودجه‌های مصوب و در‌حدود پرداختی که برای اسفند ماه 1305 تصویب شده است با رعای

ماده چهارم- هر گاه در ترتیب مالیات اربابی و دواب مصوب 20 دیماه 1304 تغییری حاصل شود همیشه مبلغی که مختص تعلیمات ابتدائی‌مملکت است کمتر از یک هفتم هر مالیاتی که بجای مذکور وضع گردد نخواهد بود و باید بر طبق مواد مندرجه در این قانون بمصرف برسد.